آخرین خبرها

برنامه مناظره‌ “سیاست‌های تعدیل اقتصادی و ثبات کشور”

برنامه مناظره‌ “سیاست‌های تعدیل اقتصادی و ثبات کشور” به همت بسیج دانشجویی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی با حضور سعید لیلاز؛ استاد اقتصاد و سید امیر سیاح اقتصاددان و مدیر گروه دانش و اقتصاد شبکه یک برگزار شد.

در ابتدا لیلاز خصوصی سازی (به سبک و روشی که تا کنون انجام شده) در ایران را غارت و انتقال رانت از منابع دولتی به طبقات نزدیک دولت‌ها دانست و واژه‌ی “اهلیت قانونی” را کلمه‌ای من‌درآوردی برای خودی سازی و فامیل سازی خواند و تاکید کرد خصوصی سازی جزء کوچکی از سیاست‌های تعدیل اقتصادی است و نباید تعدیل ساختاری را به خصوصی سازی تقلیل کرد.
لیلاز در بخش دیگری از صحبت‌های خود علت عدم اصلاح در ساختار اقتصادی در دوره‌ها و دولت‌های مختلف را بالا رفتن درآمد‌های نفتی بیان کرد.
در ادامه سیاح با بیان اینکه تعدیل ساختاری در اقتصاد ایران فاقد تئوری و هدف مشخص بود گفت: اگر منشا سیاست‌های تعدیل ساختاری در ابتدای دولت سازندگی را ببینید متوجه می‌شوید مرحوم هاشمی رفسنجانی نگاه مشخص و ثابتی در این مورد نداشت که بی هدفی و نداشتن تئوری را نشان می‌دهد.
این دانش آموخته‌ی اقتصاد مشکل خصوصی سازی در ایران را نگاه غلط تمام دولت‌ها و مسئولین به این امر عنوان کرد و گفت: اگر صحبت‌های روسای جمهور و مدیران را نگاه کنید همواره به واگذاری و خصوصی سازی نگاه درآمدزایی داشته اند در حالی که هدف اصلی خصوصی سازی افزایش بهره وری خلق ثروت و ارزش افزوده و کارآمدی بوده و هست.
سیاح مشکل دیگر سیاست‌های تعدیل ساختاری را بی تفاوتی به انسان و عامل تولید دیدن آن مثل سایر عوامل قلمداد کرد و افزود: در سیاست‌های تعدیل ساختاری شاخص‌های ناعدالتی، حاشیه نشینی، بیکاری و فاصله‌ی طبقاتی بیشتر شد و مولفه‌های تصمیم گیری فاقد عدالت اجتماعی بود به همین دلیل شاهد قیام مردم فرو دست در سال ۱۳۷۳ در شهر‌های مشهد و اسلامشهر بودیم.
مدیر گروه اقتصاد شبکه یک مشکل جدی دیگر اصلاحات اقتصادی در کشور را بی اعتنایی به حاکمیت قانون، زیر پا گذاشتن قوانین یا دور زدن آن حتی در بالاترین سطوح حاکمیتی مطرح کرد.
در ادامه لیلاز گفت: به نظرم مسئله زیر پاگذاشتن قانون حیاتی نیست چرا که امروز اصلا مشخص نیست چه کسی یا چه نهادی قانون گذار است و چه کسی چه کاره است! از آن طرف هم نداشتن تئوری برای اصلاحات ساختاری اهمیت ندارد چرا که هدف نهایی تعدیل همان بهره وری است، اما مساله اساسی این است که تعدیل ساختاری در ایران همواره یک ژست بوده و برای ما به ضرورت تبدیل نشده است.
لیلاز در خصوص مشکلات ایجاد شده با افزایش قیمت بنزین گریزی به گذشته زد و گفت: در اوایل دهه ۸۰ قرار بر این بود که طبق قانون و نظر کارشناسان دولت قیمت بنزین را به فوب خلیج فارس برساند که حدودا بنزین ۳ برابر می‌شد، اما مجلس و همراهان آن‌ها جلوی این کار را گرفتند و به قول خودشان به مردم عیدی دادند و این پایه و بدعت بد نهادینه شد و امروز هم به همین شکل بود تا اینکه دولت و نظام بر اساس نظر کارشناسان به این نتیجه رسید که قیمت بنزین را اصلاح کند و بدانید که قطعا این اتفاق به نفع مردم و طبقات محروم است.
در ادامه سیاح افزایش بنزین آن هم به این شکل و در این شرایط را ساده‌ترین و بدترین روش برای رفع مشکلات کسری بودجه و اصلاحات ساختاری عنوان کرد و گفت: دولت می‌توانست با اصلاح نظام مالیاتی و اخذ مالیات از ثروتمندان و اقشار ثروتمندی که مالیات نمی‌دهند مثل برخی وکلا پزشکان سلبریتی‌ها و تجار بی شناسنامه کشور را در این شرایط اداره کند و بار مشکلات را به دوش مردم نیندازد.
لیلاز هم در پایان گفت: یکشبه نمی‌توان همه‌ی سیستم را اصلاح کرد. همین که در سالیان گذشته سهم مالیات از تولید ناخالص داخلی از ۳ درصد به ۸ درصد رسیده یعنی اینکه دولت در بحث مالیات خوب حرکت کرده است.
سیاح در پاسخ لیلاز تاکید کرد: افزایش مالیات از جیب مردم و تولید کنندگان و صنعت گران رخ داده است وگرنه فراریان و گردن کلفتان بی شناسنامه و فعالان اقتصاد زیر زمینی همچنان در سایه‌ی بی توجهی و بی همتی دولت مالیات نمی‌دهند و منابع مالی کشور که باید به سمت تولید روانه شود را می‌بلعند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A